Αν οι περικοπές, η επίταξη των απεργών, τα βασανιστήρια και τα ρατσιστικά πογκρόμ θεωρούνται νόμιμα τότε παντού να στήσουμε «εστίες ανομίας» και κοινότητες αγώνα.

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

                «Συγγνώμη που διακόπτουμε την ανούσια καθημερινή ροή του προγράμματος αλλά μόλις ενημε-ρωθήκαμε ότι η σούπερ ελληνική αστυνομία εξάρθρωσε άλλο ένα «κέντρο ανομίας» και «τρομοκρατίας». Πιο συγκεκριμένα σήμερα το μεσημέρι στην κατάληψη «κοκκινοσκουφίτσα» βρέθηκαν τα εξής παράνομα αντικείμενα: 1 μία χύτρα ταχύτητας, 2 καφεστίες γνωστής ελληνικότατης εταιρίας, 1 μπουκάλι εύφλεκτου υγρού απόφραξης αποχετεύσεων,2 μαχαίρια για τον καθαρισμό πατάτας και 15 αλουμινένια κουτάκια μπύρας.»

Ας μην γελιόμαστε, πόσο μακριά πιστεύετε ότι είναι ένα τέτοιο δελτίο ειδήσεων από τα σημερινά;

 

Αν οι περικοπές, η επίταξη των απεργών, τα βασανιστήρια και τα ρατσιστικά πογκρόμ θεωρούνται νόμιμα…

Οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι τα στέκια και οι καταλήψεις , που αποκαλούνται «εστίες ανομίας» δεν είναι τίποτα πιο «τρομακτικό» από τις ιδέες μας. Είναι χώροι που λειτουργούν με δομές, σχέσεις και πρακτικές ενάντια στα καπιταλιστικά πρότυπα και πέραν της αστικής «νομιμό-τητας». Χώροι οι οποίοι στέκονται στο πλάι όλων όσων δέχονται την επίθεση του καπιταλισμού και αυτών που αντιστέκονται στο κράτος και το κεφάλαιο(όπως και οι ίδιοι). Σε αντίθεση γνωρίζουμε καλά ότι πραγματικές εστίες ανομίας αποτελούν οι τράπεζες, τα αστυνομικά τμήματα, τα κομματικά γραφεία, τα κανάλια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και οτιδήποτε υποτιμά την αξία της ανθρώπινης ζωής. Και αφού το να ζητάς τα αυτονόητα έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα τους τότε αυτό το βαφτίζουν παράνομο. Δεν μας ενδιαφέρει όμως αν θεωρούμαστε παράνομοι, γιατι εμείς δεν μιλάμε για νομιμότητα, αλλά για ηθική και αξιοπρέπεια

Οι εκκενώσεις ελεύθερων κοινωνικών χώρων (με την πρόφαση της αξιοποίησης ως «κάτι χρήσιμο για την κοινωνία»), αποτελούν μέρος της γενικότερης επίθεσης κράτους και κεφαλαίου προς τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας μαζί με τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις αυξανόμενες καταβολές προς το κράτος , τις διώξεις αγωνιζόμενων απλήρωτων εργατών ,τις δολοφονίες μεταναστών , τα βασανιστήρια από την ελληνική αστυνομία, τη διαπόμπευση οροθετικών γυναικών και τη νομιμοποίηση φασιστικών οργανώσεων. Όλα αυτά το κράτος μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης τα παρουσιάζει ως αγώνα για τη «διασφάλιση της κοινής ειρήνης» και την «πάταξη της τρομοκρατίας και της ανομίας».Όσες ειδήσεις «ΒΟΜΒΕΣ» όμως κι αν σκάνε κάθε τρεις και λίγο στα μμε,γνωρίζουμε καλά πως αυτό δε γίνεται για άλλο λόγο παρά για να περάσουν πίσω απ’αυτά τα πιο σκληρά μέτρα με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις.

Κι αφού η επίθεση από κράτος και αφεντίκα απευθύνεται σε όλους εμάς που αποτελούμε εμπόδιο στα συμφέροντα τους,τότε η άμυνα και η αντεπίθεση δε μπορεί παρά να είναι καθήκον όλων μας! Ας μη μένουμε λοιπόν θεατές,βλέποντας τη καθημερινότητα μας να βυθίζεται όλο και περισσότερο στη μιζέρια και περιμένοντας μεσσίες να μας δώσουν έτοιμες λύσεις, αλλά ας πάρουμε θέση…

 

…τότε παντού να στήσουμε «εστίες ανομίας» και κοινότητες αγώνα.

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Leave a Reply