Κανένας αποκλεισμός, κανένα αντίτιμο, καμιά απόλυση στη λέσχη

 

Κανένας αποκλεισμός, κανένα αντίτιμο, καμιά απόλυση στη λέσχη

 

 Το ότι δεν έχει ανοίξει  η λέσχη είναι κάτι που σίγουρα όλοι παρατηρήσαμε. Και την επιβάρυνση στην τσέπη μας την έχουμε υποστεί ήδη. Συνολικά, το πανεπιστήμιο όπως και η κοινωνία, τα τελευταία χρόνια, αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς κάθε φορά προς το χειρότερο. Στη τρέχουσα συγκυρία έχουμε κλειστή την λέσχη, μέσα Οκτώβρη, και μεγάλος αριθμός διοικητικών υπαλλήλων βλέπει ήδη την πόρτα της εξόδου.

Με αφορμή την οικονομική κρίση το κράτος μειώνει όλο και περισσότερο τις κοινωνικές παροχές τις οποίες τόσο καιρό πρόσφερε, οι οποίες διεκδικήθηκαν μέσω  εργατικών και κοινωνικών αγώνων. Κονδύλια από την παιδεία, την υγεία κ.α. βλέπουμε με ευκολία να μεταφέρονται για την ρευστοποίηση των τραπεζών, για την ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας (είτε πρόκειται για αστυνομία, στρατό ακόμα και για φύλαξη μέσα στα πανεπιστήμια)κ.α.. Έτσι βλέπουμε να κόβονται εργαστήρια, να κάνουμε μαθήματα σε μία σχολή η οποία δεν πληροί τα κριτήρια αντισεισμικής προστασίας, η λέσχη να μην ανοίγει και οι υπάλληλοι του πανεπιστημίου να απολύονται. Στον αντίποδα οι εφοπλιστές έχουν 150 φοροαπαλλαγές και όπως πάντα η εκκλησιαστική περιουσία να μένει αφορολόγητη.

 Βλέπουμε δηλαδή ότι το πάγιο επιχείρημα για δυσκολίες του κρατικού προϋπολογισμού για την χρηματοδότηση του πανεπιστημίου γενικότερα και της λέσχης ειδικότερα, ισχύει μόνο στον βαθμό που αφορά τις ανάγκες μας.

 Έτσι στην παρούσα κατάσταση η λέσχη είναι κλειστή και πιθανόν όταν θα ανοίξει να πληρώνουμε αντίτιμο, να απαγορευτεί ο δεύτερος δίσκος, και να υπάρξουν αποκλεισμοί για αυτούς που μέχρι πέρυσι σιτιζόταν σε αυτήν. Η λέσχη του ΑΠΘ είχε πετύχει να έχει κοινωνικό, και όχι μόνο φοιτητικό, χαρακτήρα  παρέχοντας ένα πιάτο φαί, τόσο απαραίτητο στις μέρες μας, στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας(άνεργοι, μετανάστες κτλ).Για εμάς αυτός ο χαρακτήρας είναι συλλογική κατάκτηση της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης και μένουμε ανυποχώρητοι στο να μπορεί να τρέφεται ο καθένας. Χωρίς αυτό να σημαίνει περισσότερες εργατοώρες για τους εργαζόμενους της λέσχης και με χαμηλότερους μισθούς.

 Χωρίς να θέλουμε να εκθειάσουμε το προηγούμενο καθεστώς πιστεύουμε πως οι αλλαγές που προωθούνται στην λέσχη θα χειροτερέψουν κατά πολύ τις συνθήκες, οπότε το να αγωνιστούμε για την διατήρηση των όσων είχαν απομείνει ως κατάκτηση είναι αναγκαίο.

 

 

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Leave a Reply