για εμάς

Οκτώβριος 2013

Για εμάς

Ζούμε σε μια καθημερινότητα στην οποία δεν θέλουμε να είμαστε απλά παρατηρητές αλλά να δρούμε και να έχουμε ενεργό ρόλο σε αυτήν.

Όσο αφορά την πραγματικότητα βλέπουμε το υπάρχον σύστημα δηλαδή το καπιταλισμό, ο οποίος θέτει τον άνθρωπο και τη φύση ως γρανάζια αλλά πολλές φορές και ως απαραίτητες θυσίες στον βωμό του κέρδους που το εκμεταλλεύεται η άρχουσα τάξη.

Σε περίοδο ευδαιμονίας του, υπόσχεται σε περισσότερο κόσμο να ενταχθεί σε αυτη την ελίτ, δίνοντας  την ψευδαίσθηση μέσω των “ίσων ευκαιριών” και της καριέρας  για κοινωνική και οικονομική ανέλιξη.  Στο πλαίσιο αυτό μέσω του κράτους “δικαίου” και “πρόνοιας”  υπόσχεται να προσφέρει  πρόσβαση σε παιδεία, υγεία και λοιπές κοινωνικές παροχές  τα οποία διεκδικήθηκαν μέσω σκληρών εργατικών – κοινωνικών αγώνων .  Αυτό πραγματοποιείται για κάποιο χρονικό διάστημα και όχι για όλους.

Σε περιόδους όμως κρίσης, οι οποίες αποτελούν μέρος του κύκλου ζωης του καπιταλισμού, όλο και μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας στερείται τις παροχές αυτές. Πιο συγκεκριμένα, μειώνεται δραματικά η χρηματοδότηση για την Παιδεία, την Υγεία κ.α., μεταφέροντας το κόστος για τη λειτουργία αυτών στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Παράλληλα με την αύξηση του κόστους ζωής μειώνονται τα εισοδήματα, άμεσα, μέσω περικοπών σε μισθούς και συντάξεις και έμμεσα, μέσω αύξησης των υπάρχοντων και επιβολής νέων φόρων.

Στις οποιεσδήποτε αντιδράσεις στα παραπανώ το προσωπείο του κράτους ”πρόνοιας” αντικαθίσταται και στη θέση του έρχεται το κράτος “ασφάλειας” καταπατώντας τις προσωπικές ελευθερίες και τα δικαιώματά μας. Έτσι εντείνεται η καταστολή και οποιαδήποτε αντίδραση, φαίνεται μέσω της κυβερνητικής προπαγάνδας (ΜΜΕ και λοιπούς μηχανισμούς) ως κάτι “ακραίο” και περιθωριακό. Έτσι συγχέουν τους αγώνες για ελευθερία και αξιοπρέπια με το φασισμό, ο οποίος εξυπήρετει τα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου μέσω μιας δήθεν “αντισυστημικης” εικόνας.

Επίσης σε μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κόσμου, προωθεί την ιδέα της εθνικής ενότητας δείχνοντας ως υπαίτιους της κρίσης τους μετανάστες, προωθώντας το ρατσισμό και το μίσος προς αυτούς, και στους “εσωτερικούς  εχθρούς” του έθνους, δηλαδή τα περισσότερα αγωνιζόμενα κομμάτια. Αποτέλεσμα είναι η έξαρση της φασιστικής νοοτροπίας μέσα στη κοινωνία όπως συνέβει και στο παρελθόν σε ανάλογες καταστάσεις (βλ. Γερμανία του ’30)

Επειδή καλώς ή κακώς είμαστε εδώ με την ιδιότητα του φοιτητή δεν γίνεται να μη θίξουμε και τον ρόλο της εκπαίδευσης στον καπιταλισμό. Από μικρά παιδιά μέσα απ’τα σχολεία προωθείται η ιδέα της ατομικότητας και του ανταγωνισμού, χωρίς να αφήνει περιθώρια για την ανάπτυξη της συλλογικής δράσης και της αλληλεγγύης μεταξύ των μαθητών. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω μιας παιδείας βαθμοθυρικής, που προσφέρει στείρες γνώσεις και οχι ελευθερή και κριτική σκέψη. Δημιουργεί δηλαδή πειθαρχημένα και άβουλα όντα χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης στους μαθητές απέναντι στην “αυθεντία” του καθηγητή και σε βαθύτερη ανάλυση ακόμα και στη κοινωνία στην οποία θα ενταχθεί αργότερα. Ο ανταγωνισμός αυτός και η προώθηση της ατομικής καριέρας ολοκληρώνεται μέσω της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των ψευδαισθήσεων της κάθε οικογένειας για κοινωνική και οικονομική άνοδο. Δημιουργεί την ελπίδα στους φοιτητές ότι θα “σκαρφαλώσουν” στην κορυφή της εργασιακής και κοινωνικής πυραμίδας ξεχνώντας ότι στην ουσία το πανεπιστήμιο είναι ένα εργοστάσιο παραγωγής ειδικευμένων –πλέον- εργατών οι οποιοι θα παραξουν ακόμα περισσότερο κέρδος σ’αυτούς που θα εκμεταλλευτούν την εργασία τους. Ακόμα και κατα την διάρκεια της φοίτησής τους πολλές φορές οι φοιτητές παράγουν δωρεάν(ή με ελάχιστη αμοιβή) εργασία(πρακτική, πτυχιακές διατριβές, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κ.α.) που την εκμεταλλέυονται άμεσα ή που θα την εκμεταλευτούν αργότερα ιδιώτες  ή ακόμα κρατικοί φορείς, και το ίδιο το πανεπιστήμιο και που θα την χρησιμοποιήσουν ως δική τους βγάζοντας κέρδος απ’ αυτήν.

Η δράση μας

Δεν δρούμε μόνο με τη φοιτητική μας ταυτότητα αλλά και ως μέλη ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, γιατί η εκπαίδευση δεν είναι ξεχωριστό αλλά δομικο κομμάτι του συστήματος και γι’αυτό παρεμβαίνουμε μέσα και έξω απ’ τα πανεπιστήμια. Θέλουμε να συνδέσουμε τους κοινωνικούς αγώνες, εργατικούς και φοιτητικούς. Αρχικά παλεύουμε για την προάσπιση των κεκτημένων δικαιωμάτων μας, τόσο στην εκπαίδευση(λέσχη συγγράμματα κ.α) όσο και για την κοινωνία(μισθοι, ασφάλιση κ.λ.π.) και σε γενικότερο πλαίσιο αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία που θα διέπεται από αξίες όπως ισότητα και αλληλεγγύη και που θα ορίζουμε οι ίδιοι τις ζωές μας. Επίσης είμαστε και θα είμαστε αλληλέγγυοι στα περισσότερα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας αλλά και σε αυτά που πλήττονται από το σύστημα. Γενικότερα στεκόμαστε ενάντια στο συστημα μέχρι την ολοκληρωτική ρήξη του.

Τρόπος λειτουργίας

Πιστεύοντας στη συλλογική ευθύνη, λειτουργούμε αντιεραρχικά και αμεσοδημοκρατικά, δηλαδή η λήψη των αποφάσεών μας γίνεται με συνδιαμόρφωση. Αυτό σημαίνει ότι όλοι έχουν ίσο λόγο μέσα στη συνέλευση μας και οτιδήποτε κάνουμε γίνεται συλλογικά διότι ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και όλοι μαζί είμαστε υπεύθυνοι για τις αποφάσεις του σχήματος καθώς και για την υλοποίησή τους. Διαφωνούμε με την ανάθεση και τη λογική της αντιπροσώπευσης γενικά, είτε αυτή είναι κοινοβουλευτική είτε είναι όπως στο παράδειγμα του πανεπιστημίου, το ΔΣ του φοιτητικού συλλόγου, καθώς και όταν κρύβεται πίσω από άτυπες ιεραρχίες πολιτικών “αυθεντιών” και “ μεσσίων”.

Τέλος, όσον αφορά τη γενική συνέλευση θεωρούμε ότι είναι η σημαντικότερη διαδικασία λήψης αποφάσεων των φοιτητών της σχολής, ωστόσο διαφωνούμε με τον τρόπο λειτουργίας της όσο αποκλείεται η δυνατότητα συνδιαμόρφωσης. Επίσης η στάση μας απέναντί της θα είναι κριτική όσο λειτουργεί μέσω αντιπροσώπευσης με το προσωπείο της πολιτικής πρωτοπορείας απο τις παρατάξεις των οποίων ο σκοπός δεν είναι η ίδια η συνέλευση αλλά και το μάζεμα ψηφοφόρων για τις εκλογές.

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

 

**ανοιχτή συνέλευση σχήματος κάθε Τεταρτη 15.00 στη γεωπονική σχολή α.π.θ στο Α ή Δ αμφιθεατρο.

email: asg@lists.espiv.net