Archive for the ‘Κείμενα’ Category

Kείμενο των 5 εκζητούμενων απο τις ιταλικές αρχές

Σάββατο, Ιανουάριος 2nd, 2016

1.

Την 1η Μαη 2015 μια μεγαλειώδης διαδήλωση λαμβάνει χώρα στα πλαίσια της Εργατικής Πρωτομαγιάς στο Μιλάνο. Δεν ήταν απλά μια μέρα γενικής απεργίας, αλλά μια μέρα Πανιταλικής συνάντησης των κινημάτων (σωματεία βάσης, κοινωνικά κέντρα, φοιτητικές και μαθητικές ομάδες, επιτροπές αγώνα για τη στέγη, μεταναστευτικές κοινότητες, το κίνημα No Tav κλπ) ενάντια στα μέτρα λιτότητας που περνούσε το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση Ρέντσι. ‘Hταν επίσης και το αποκορύφωμα ολόκληρου του κινήματος ΝO EXPO ενάντια στην παγκόσμια επιχειρηματική έκθεση EXPO 2015 με συμμετοχή κόσμου από πολλές χώρες της Ευρώπης και τα προκλητικά χλιδάτα εγκαίνιά της, την ημέρα εκείνη. Η μαζικότητα και η δυναμική της διαδήλωσης ήταν το αποκορύφωμα ενός κινήματος επτά χρόνων που έθεσε σε αμφισβήτηση την έκθεση και την πολιτική εκστρατεία γύρω από αυτήν, φέρνοντας σε κρίση τις πολιτικές καριέρες των κυβερνητικών αξιωματούχων και τοπικών “αρχόντων”.

Επτά χρόνια πριν, το 2008, ο δήμος του Μιλάνου αναλαμβάνει να φιλοξενήσει την έκθεση. Για χάρην αυτής, τσιμεντοποιούνται 1100 στρέμματα γης, αποφασίζεται ο εκτοπισμός ντόπιων με σκοπό την αρπαγή των κατοικιών και της γης τους, ώστε να υποταχθούν στα  αναπτυξιακά σχέδια αλλά και στην ισοπεδωτική εμπορευματοποίησή τους. Τα αφεντικά βάζουν στοίχημα το Μιλάνο να γίνει η πιο ελκυστική για τα κεφάλαια πόλη, προσπαθούν να την αναδείξουν σαν επιχειρηματική πρωτεύουσα και να την προμοτάρουν σαν το 8ο θαύμα για την ντόπια εργατική τάξη, στην οποία υπόσχονται ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Μια ολόκληρη πόλη στιλιζάρεται από πολυτελή κτίρια, νέους αυτοκινητόδρομους και φαντασμαγορικά έργα. Πίσω από τις αναπτυξιακές βιτρίνες οι μίζες πέφτουν σαν ντόμινο η μια μετά την άλλη, οι τράπεζες δανείζουν, διαχειρίζονται και ξεπλένουν χρήμα για τους υπολοίπους, οι εργολάβοι φροντίζουν να καθυστερούν τα έργα για να έρθουν υπερτιμολογήσεις και φυσικά, ανάμεσα στους υπερεργολάβους εμπλέκονται και μαφιόζοι με τις εταιρείες τους.

Αυτός ο κύκλος κερδοφορίας των αφεντικών που ξεκίνησε το 2008 στήθηκε και ολοκληρώθηκε πάνω στη στυγνή εκμετάλλευση κακοπληρωμένης αλλά και εθελοντικής εργασίας χιλιάδων νέων, εξοικονομώντας ακόμα περισσότερες χιλιάδες ευρώ για τις τσέπες των αφεντικών. Παράλληλα με την οικοδόμηση της έκθεσης, πραγματοποιείται μια επιχείρηση εκκαθάρισης των όσων μπορούσαν να θεωρηθούν επικίνδυνοι για τη μακιγιαρισμένη εικόνα της πόλης. Μεγάλες αστυνομικές επιχειρήσεις πραγματοποιούνται στις γειτονιές με εξώσεις εργατικών κατοικιών ντόπιων και μεταναστών, εκκενώσεις κοινωνικών κέντρων και επιστράτευση απεργιών με αποκορύφωμα την απεργία των εργαζομένων στο μετρό λίγες μέρες πριν τα εγκαίνια.

 2.

Και ενώ 6 μήνες μετά πέφτει η αυλαία της έκθεσης, τα αποτελέσματα και οι συνέπειες μένουν. Η EXPO κλείνει και αφήνει πίσω της 1,5 δις έλλειμμα που θα πληρωθεί μέσω των αυξημένων δημοτικών τελών και φόρων, αναγκάζοντας τους προλετάριους κάτω από τη «συλλογική ευθύνη» των χρεών να πληρώσουν τα σπασμένα και να πουν κι ευχαριστώ γι’ αυτή τη φαντασμαγορική γιορτή. Αφήνει πίσω της λεηλατημένη γη, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, εγκαθίδρυση του εθελοντισμού, καταστολή. Μετά από 6 μήνες λοιπόν, από την προσαγωγή μας στο Μιλάνο, και στην αυλαία της διεθνούς έκθεσης, οι ιταλικές αρχές ξεκινάνε ένα κυνήγι μαγισσών κατασκευάζοντας κατηγορητήρια, και εκδίδουν ένταλμα σύλληψης για 5 Ιταλούς διαδηλωτές, ενώ παράλληλα εκδίδεται και Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης για εμάς τους 5. Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε πως οι εκ των υστέρων διώξεις μας καθώς και των 5 ιταλών διαδηλωτών κρύβουν πολιτική σκοπιμότητα, και αυτό όχι μόνο γιατί ποινικοποιούν την ίδια τη συμμετοχή σε μια διαδήλωση βάση ενός φασιστικού νόμου που θεσπίστηκε επί Μουσολίνι και ισχύει μέχρι και σήμερα, αλλά και γιατί οι Ιταλικές αρχές ξεκινάνε μια επιχείρηση συγκάλυψης και αποσιωποίησης της “καμένης” γης που άφησε πίσω της η EXPO, στρέφοντας την προσοχή της κοινής γνώμης από τα σκάνδαλα στους διαδηλωτές, ώστε να σώσουν, να χτίσουν και να εξαργυρώσουν τις πολιτικές τους καριέρες. Η δίωξη μας αποτελεί για τις ιταλικές αρχές την ιδανική ευκαιρία για να τιμωρήσει και να παραδειγματίσει εμάς και όσες/όσους βρέθηκαν εκείνες τις μέρες στους δρόμους. Είναι η ιδανική ευκαιρία για να δείξει τι μέλλον επιφυλάσσεται στον καθένα και στην καθεμία που επιλέγει να αγωνιστεί και να συναντηθεί με άλλα κινήματα σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η έκδοση του Ευρωεντάλματος, τα γελοία κατηγορητήρια, η ποινικοποίηση της συμμετοχής σε διαδηλώσεις, οι πολιτικές δίκες που κατά καιρούς έχουν οδηγήσει στις φυλακές αγωνιστές για 15 χρόνια, στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα πως όσο οι από τα κάτω συνεβρίσκονται στους δρόμους και ενώνουν τις φωνές τους, η καταστολή θα μένει και θα εντείνεται.

3.

Το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης ενεργοποιείται για πρώτη φορά (μέχρι τώρα έχει χρησιμοποιηθεί μόνο για βαριά ποινικά αδικήματα όπως εμπορία ναρκωτικών, σωματεμπορία, ξέπλυμα μαύρου χρήματος κλπ) για να διώξει διαδηλωτές. Αποτελεί ξεκάθαρα μια προσπάθεια αναβάθμισης της διεθνοποιημένης καταστολής και μια απόπειρα ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων και της συνάντησης των κινημάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ταυτόχρονα αποτελεί ένα στοίχημα όλων των κομματιών του ευρωπαϊκού – ανταγωνιστικού κινήματος να μπεί ένα φρένο σε αυτές τις κατασταλτικές μεθοδεύσεις μπλοκάροντας στην πράξη τις εκδόσεις.

Την περίοδο 2008-2010, με το ξέσπασμα της ύφεσης λόγω της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης στις ευρωπαϊκές οικονομίες, τα κράτη-μέλη της ΕΕ για να σώσουν το (διεθνές) χρηματοπιστωτικό σύστημα έτρεξαν να πάρουν μέτρα για να κρατικοποιήσουν την μεγάλη χασούρα του. Πρώτο το ελληνικό κράτος και έπειτα και άλλα κράτη της Ευρωζώνης. Βέβαια, αυτό από μόνο του δεν θα έλυνε τίποτα, επειδή η «κρίση του χρηματοπιστωτισμού» δεν εκφράζει παρά μια κρίση της παραγωγής κι αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Οπότε το πρόβλημα έπρεπε να χτυπηθεί στη ρίζα του: η υποτίμηση της εργατικής δύναμης και το σακάτεμα της ζωής των προλετάριων, με σκοπό το ξεπέρασμα της κρίσης με πιο ευνοϊκούς όρους κερδοφορίας για το κεφάλαιο.

Έτσι, οι ντόπιοι και διεθνείς καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους, ξεκίνησαν να εφαρμόζουν μέτρα λιτότητας ή να μπαίνουν σε αυστηρά προγράμματα δομικής προσαρμογής. Μέτρα, που είναι γνωστά σε εμάς εδώ ως «μνημόνια» και που συνεχίζει να ψηφίζει και να εφαρμόζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως οι περικοπές των μισθών, συντάξεων κι επιδομάτων, οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών, η αύξηση της φορολογίας σε τρόφιμα κι είδη πρώτης ανάγκης, οι ιδιωτικοποιήσεις κι η απελευθέρωση των απολύσεων, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κλπ.

4.

Όλα αυτά θα μπορούσαν να επιβληθούν μόνο μέσα από μια μόνιμη «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που εκτός από την πολιτική του «δημόσιου χρέους» ως μοχλό επιβολής και τρομοκρατίας έρχεται και μέσα από την απόσυρση του «κράτους πρόνοιας» και την αντικατάστασή του με ένα «κράτος ασφάλειας». Πτυχές της ίδιας στρατηγικής διαχείρισης της κρίσης από το κεφάλαιο για την επιβολή νέων κανόνων πειθάρχησης και εκμετάλλευσης των «από τα κάτω».

Ένα γενικευμένο «καθεστώς έκτακτης ανάγκης» επιβάλλεται βήμα βήμα σε όλη την Ευρώπη με αφορμή την απειλή της «ισλαμικής τρομοκρατίας», με μια ευρεία στρατικοποίηση των δυτικών μητροπόλεων. Μια μεγάλη σε κλίμακα εκστρατεία φόβου και απόλυτου ελέγχου που ξεκινάει από εφόδους σε σπίτια ακτιβιστών, απαγόρευση διαδηλώσεων, θέσπιση νέων αντιτρομοκρατικών νόμων και καταλήγει σε περιπολίες στρατών στους δρόμους. Κι είναι γνωστό ότι όλο αυτό το πολεμικό περιβάλλον δεν στρέφεται μόνο ενάντια στους μετανάστες/στριες που καταφέρνουν και καταφθάνουν στην Ευρώπη από τις εμπόλεμες ζώνες της Αφρικής και της Ασίας, αλλά και σε όλους εκείνους που επιλέγουν σήμερα και αύριο να βγουν στους δρόμους και να διαδηλώσουν κόντρα στις πολιτικές λιτότητας και υποτίμησης, στην Ευρώπη-φρούριο, στη σιγή νεκροταφείου που πάει να επιβληθεί και να γίνει ο κανόνας.

5.

Στις 7,8 και 11 Ιανουαρίου καλούμαστε να δώσουμε τη μάχη ενάντια στις εκδόσεις αυτές. Ο αγώνας για το μπλοκάρισμά τους, αποτελεί κομμάτι ενός ευρύτερου ψηφιδωτού αγώνων που στέκονται ανάχωμα στην συνεχιζόμενη υποτίμηση των ζωών μας. Αποτελεί κομμάτι εκείνων των αγώνων των φοιτητών/φοιτητριών ενάντια στην αύξηση του κόστους φοίτησης στα πανεπιστήμια, των καθημερινών εργατικών κοντρών με τα αφεντικά και τις απεργιακές περιφρουρήσεις στους χώρους δουλειάς, των κινήσεων άρνησης πληρωμών πάνω στις βασικές ανάγκες από συνελεύσεις γειτονιών, των διεκδικήσεων των επισφαλών-πρεκάριων ενάντια στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα–“κοινωφελή προγράμματα”, των εξεγέρσεων μεταναστών/στριων στα σύνορα και τα κέντρα κράτησης της χώρας και κάθε κοινότητας αγώνα που ξεπηδά στη δημόσια σφαίρα κόντρα στις καπιταλιστικές προσταγές και την κρατική καταστολή.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους, τους συμφοιτητές, τους συντρόφους και όλο τον κόσμο του αγώνα να κάνουν δική τους την υπόθεση των διώξεων, να πάρουν θέσεις μάχης, να μπλοκάρουν τις εκδόσεις στην πράξη.

“Ένα χτύπημα σε έναν από μας, είναι χτύπημα σε όλους μας”

 

OΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ 7, 8 ΚΑΙ 11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Οι 5 εκζητούμενοι από τις Ιταλικές αρχές

2/1/2016

Αλληλεγγύη στους 5 αγωνιζομενους φοιτητες – Καμιά δίωξη, καμία έκδοση τους στις ιταλικες αρχές –

Σάββατο, Νοέμβριος 21st, 2015

τελικο

Την 1η Μάη 2015 έλαβε χώρα στο Μιλάνο της Ιταλίας πρωτομαγιάτικη διαδήλωση με αιχμιακό ζήτημα την εναντίωση στην Expo 2015, της ετήσιας φιέστας κρατών και μικρών και μεγάλων αφεντικών με θέμα τη «βιώσιμη ανάπτυξη»· την προώθηση, δηλαδή, εναλλακτικών τρόπων για τη συνέχιση και την ένταση της εκμετάλλευσης και της υποτίμησης. Χιλιάδες κόσμου στο Μιλάνο διαδήλωσαν ενάντια στην Expo και ό,τι αυτή συμπυκνώνει: την επέλαση κράτους και κεφαλαίου πάνω στις ζωές μας. Την επόμενη μέρα η ιταλική αστυνομία προβαίνει σε μαζικές προσαγωγές και λήψη DNA. Μεταξύ των προσαχθέντων και πέντε φοιτητές από την Αθήνα, κομμάτια των κοινωνικών και ταξικών αγώνων μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο, οι οποίοι αφήνονται ελεύθεροι χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες.

Στις 12-11-2015 οι ιταλικές αρχές εκδίδουν Ευρωπαϊκό Ένταλμα σύλληψης ζητώντας την έκδοση των πέντε αγωνιζόμενων φοιτητών στην Ιταλία, γεγονός πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, αφού είναι η πρώτη φορά που ζητείται έκδοση για συμμετοχή σε διαδήλωση. Οι ελληνικές αρχές εισβάλλουν στα σπίτια τους και στη συνέχεια τους αφήνουν ελεύθερους με περιοριστικούς όρους μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.

Όταν τα κράτη διεθνοποιούν τις διώξεις όσων αγωνίζονται, ποινικοποιώντας ακόμα και τη συμμετοχή σε διαδηλώσεις, τότε τα κομμάτια των αγωνιζόμενων υψώνουν αναχώματα, επιμένοντας να συναντώνται και να ανταλλάσουν εμπειρίες αγώνα και καλλιεργώντας σχέσεις αλληλεγγύης, ενάντια στις διεθνείς πολιτικές λιτότητας και υποτίμησης. Εμείς με τη σειρά μας, ως κομμάτι των αγώνων μέσα κι έξω από το πανεπιστήμιο υψώνουμε την αλληλεγγύη μας στους πέντε αγωνιζόμενους φοιτητές.

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ
ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 1ΗΣ ΜΑΗ ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ

Eισήγηση της εκδήλωσης «Αγροτικός συνεργατισμός- Ιστορικη αναδρομή και κριτική προσέγγιση»

Παρασκευή, Ιούνιος 5th, 2015

 

Η ιδέα του συνεργατισμού αποτελεί ένα υβρίδιο που γεννήθηκε σε μια μεταβατική εποχή – μια διασταύρωση της ταξικής σύγκρουσης με τους θεσμούς της ιδιοκτησίας και του συλλογικού τρόπου ζωής. Οι ιστορικές του καταβολές, οι μορφές οργάνωσης, αλλά και η ιστορικότητά του ως μορφές ανταγωνιστικής συμμετοχής στις διαδικασίες της καπιταλιστικής νεοτερικότητας  καθιστά τα αγροτικά συνεταιριστικά εγχειρήματα ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον φαινόμενο. Επομένως, η επιλογή να ψιλαφήσουμε  έννοιες ,κατάστασεις και πρακτικές των συνεργατικών εγχειρημάτων και η αναγωγή τους σε επίπεδο αγροτικής παραγώγης -δεν θα μπορούσε- παρά να μας απασχολήσει, γεννώντας, ωστόσο, κρίσιμα ερωτήματα σε πολιτικό (εξετάζοντας και κρίνοντας από ιδεολογική σκοπιά) και σε πρακτικό επίπεδο (βάσει του αντικειμένου σπουδών που μας χαρακτηρίζει).

Τα παραδείγματα που παρουσιάζονται στην παρούσα εκδήλωση, έχουν αποτελέσει ανα καιρούς, αντικείμενο πληθώρας αναλύσεων, κριτικών προσεγγίσεων και  συζητήσεων με χιλίαδες σελίδες παρακαταθήκης. Σε κάθε περίπτωση, πιστέυουμε ότι ο εκάστοτε μελετητής, ωφείλει να προσεγγίσει το αντικείμενο μέσω μιας αυτοτελούς και πολύπλευρης αναλυσης. Μιας ανάλυσης που θα ισομερίζει την ιστορική μαρτυρία με τα έγγραφα στοιχεία, την (ιδεολογικα φορτισμένη) κριτική προσέγγιση με την κατανόηση της -τότε- κουλτούρας και βιώμενης συγκυρίας. Δεν μας αρκεί, η παρουσίαση των γεγονότων όπως αυτά παραθέτωνται στις πηγές μας. Αναζητούμε τον συνδιασμό των παραγόντων (τόσο εσωτερικών όσο εξωτερικών) που προσέδωσαν στην κάθε περίπτωση τα  μοναδικά της χαρακτηριστικά. Τους λόγους, πίσω από τους οποιόυς ένας κόλιγος στην Αραγωνία και στο Κιλελέρ όρθωσαν ανάστημα ενάντια στους καταπιεστές τους, τράβηξαν τόσο διαφορετική πορεία στον αγώνα και  που εν τελει έκριναν την έκβαση του.

Αντιλαμβανώμενοι την παράδοση των κινημάτων και των αγώνων, ως μια δεξαμενή πολιτισμικών στοιχείων του παρελθόντος, επιλέγουμε να επιζητήσουμε την δυνατότητα μιας εργαλιακής χρήσης των θετικών στοιχείων με προϋπόθεση την προσαρμογή τους στην σημερινή κοινωνικο-πολιτική πραγματικότητα και τη δημιουργική αξιοποίησή τους.

Στην εικόνα του αγροτικού συνεργατισμού αποκρυσταλλώνεται η ανάγκη μας για ενασχόληση στην αγροτική παραγωγή με όρους συλλογικούς και ως ένα σημείο αυτοθέσμισης των –μεταξύ μας- σχέσεων εργασιας. Δεν τρέφουμε αυτάπατες, γύρω από τα όρια και τις δυνατότητες που μπορούν να προκύψουν μεσα από την δημιούργια ενός τέτοιου εγχειρήματος στο σήμερα. Η αμφισβήτησης της ιδιοκτησίας μέσα από την ίδια την ιδιοκτησία – αμφισβήτησης του κεφαλαίου μέσα από την ίδια την κεφαλαιοποίηση, είναι αναγκαία άλλα όχι ικανή συνθήκη για τον μετασχηματισμό της οικονομικής δραστηριότητας. Λειτουργώντας, εξαρχής, στα πλαίσια ενός ‘’εχθρικου’’ συστήματος τιθέμαστε αντιμέτωποι με τις προκλήσεις της αγοράς και τα ιδια αδιέξοδα κάθε αγροτικής επιχείρησης. Η διάθεση των παραγώμενων προϊόντων, το ζήτημα της μισθωτής εργασίας λόγω εποχιακότητα της παραγωγής , η παραγωγικότητα (ποιότητα εργάσιμου χρόνου) και κατ’ επέκτασην η (επιβαλλόμενη από την αγορά) ανάγκη για ανταγωνιστικότητα του εγχειρήματος αποτέλεσαν τροχοπέδη για πλειάδα προσπαθειών που πραγματοποίηθηκαν ανα καιρούς. Δεν είναι δύναται, λοιπόν η καλλιέργεια ψευδαισθήσεων από μέρους μας, περί εξαγωγής  επαναστατικων προτάγματων μέσω της θέσπισης συνεταιρισμών. Αρνούμαστε ωστόσο από την άλλη να οραματιστούμε ένα συνεργατικό εγχείρημα, με όρους εσωστρέφειας. Η ιδιεταιρότητα της φύσης του, ο χωρικός προσδιορισμός του (στις πλείστες περιπτωσεις)  και σε τελική ανάλυση η σύσταση των μελών του (πολιτικα όντα) μπόρει να θέσει τις προϋποθέσεις και την δυνατότητα παρέμβασης στο εκάστοτε κοινωνικό πεδίο με στόχο την καλλιέργεια ένος διαφορετικού τρόπου σκέψης με απότερο στόχο την καταστροφή του υπάρχοντος  κόσμου και την από-κοινού δημιουργία ενός νεόυ από τα συντρίμια του.

 

Aυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Αυτόνομο σχήμα Γεωπονίας *reloaded

Τετάρτη, Μάρτιος 4th, 2015

Αυτόνομο σχήμα Γεωπονίας *reloaded

 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς μας δεν είναι ευχαριστημένος με οσα συμβαίνουν γύρω του. Οι καταστάσεις που βιώνουμε καθημερινά δε χρειάζεται να ειπωθούν λεπτομερώς ­­ Οι χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι ή άνεργοι του οικογενειακού (και ευρύτερου) κύκλου μας, η εξάπλωση του φασισμού, η πολύπλευρη και αυξανόμενη καταστολη αποτελούν κοινά παραδείγματα.

Η φτωχοποίηση και η υποτίμηση των ζωών μας, αντίθετα με την κυρίαρχη αφήγηση (όπως αυτή εκφράζεται από την τάξη των αφεντικών και τους εντολοδόχους της), δεν αποτελεί παρένθεση που σύντομα θα κλείσει και θα ακολουθηθεί από την περιβόητη «ανάπτυξη». Η κρίση δεν είναι ελληνική και αποτέλεσμα των «τεμπέληδων» εργαζομένων αλλά είναι παγκόσμια και αναπόφευκτο προϊόν του καπιταλιστικού συστήματος.

Το δημόσιο πανεπιστήμιο -άμεσα εξαρτώμενο από την κρατική χρηματοδότηση- δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο από την γενικότερη κατάσταση. Η περικοπή των χρηματικών ροών οδήγησε στα κενά ακαδημαϊκών, στις απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων, στην ιδιωτικοποίηση των δομών φοιτητικής μέριμνας (σίτιση/στέγαση/συγγράμμα-τα) κ.τ.λ. Αρνούμενοι να υιοθετήσουμε τις ρητορίες περί ΄΄εξυγίανσης΄΄ της τριτοβάθμιας (και όχι μόνο) εκπαίδευσης, αντιλαμβανόμαστε την υποβάθμιση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ως κομβική στρατηγική του κράτους.

Από την σκοπιά μας, η φοίτηση εκτός από μία διαδικασία ακαδημαϊκής ανάπτυξης δεν μπορεί να νοηθεί ξέχωρα από τη συμμετοχή στα κοινά. Δηλαδή τη δραστηριοποίηση σε συλλογικά πλαίσια με στόχο ένα ζωντανό και ανοικτό πανεπιστήμιο όπου θα εδράζονται πολιτικές και πολιτιστικές ομάδες (μέσω συνελεύσεων, εκδηλώσεων – συζητήσεων, προβολή ταινιών, θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών κ.α.). Αντιτιθέμαστε στα κλειδώματα των σχολών, την επέμβαση της αστυνομίας με πρόσχημα την εγκληματικότητα (η οποία αποτελεί παράγωγο στρατηγικών κινήσεων του κράτους ) αντιλαμβανόμενοι ότι τέτοιου είδους πρακτικές μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε ένα  «αποστειρωμένο» χώρο παροχής επιστημονικής γνώσης και διαμόρφωσης μονοδιάστατων εξειδικευμένων εργατών (ή εξειδικευμένων άνεργων στην προκειμένη) χωρίς κριτική/πολιτική σκέψη. Συλλογικά, λοιπόν, και μόνο μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις στα κοινά μας προβλήματα.

Οι υπάρχουσες παρατάξεις δε βοήθησαν στη μαζικοποίηση των συλλογικών διαδικασιών, είτε εξ’ αρχής υπονομεύοντας τις διαδικασίες αυτές με μόνο μέλημά τους τα πάρτι και τις σημειώσεις για να περάσουν το μάθημα, προσπαθώντας έτσι να μετατρέψουν τους φοιτητικούς συλλόγους σε απολιτίκ και τους φοιτητές σε απαθείς, βοηθώντας έτσι καλύτερα στην εφαρμογή της υπάρχουσας πολιτικής, είτε αποθάρρυναν και απογοήτευσαν τους φοιτητές με τις κομματικές τους αναφορές και που εν τέλει οδήγησαν στη απαξίωση του φοιτητικού συνδικαλισμού και κατά συνέπεια του φοιτητικού συλλόγου.

Θεωρούμε για τους παραπάνω λόγους σημαντική την ύπαρξη ενός φοιτητικού σχήματος που η λειτουργία και η δράση του θα διέπεται από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

 

Άμεση Δημοκρατία / Ισότιμη συμμετοχή στη λήψη μίας απόφασης.

Αντί-Ιεραρχία / Έλλειψη ιεραρχικών δομών στα πλαίσια του σχήματος.

Αντί-Εκλογική θέση / Δε συμμετέχουμε στις εκλογές καθώς προτάσσουμε τη συλλογική δράση απέναντι στην αντιπροσώπευση και στους «ειδήμονες» που αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς.

 

Στόχος μας είναι η δράση στο Πανεπιστήμιο, όπου με πρόταγμα τον αδιαμεσολάβητο αγώνα, θέλουμε να συμβάλουμε στην αναμόρφωση των συλλογικών διαδικασιών (π.χ. Γενική Συνέλευση Σ.Φ.) και στη βελτίωση των συνθηκών φοίτησης, υπερασπίζοντας δικαιώματα και κεκτημένα. Ωστόσο, πιστεύοντας ότι η δράση μας δε δύναται να περιοριστεί­­ σε στενά συντεχνιακά πλαίσια, επιδιώκουμε τη σύνδεση με αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας, δείχνοντας αλληλεγγύη σε όποιον αντιστέκεται (καταληψίες μαθητές – φοιτητές, απεργούς εργάτες, εξεγερμένους μετανάστες κ.α.) .

 

Καλούμε όσους και όσες μοιράζονται παρόμοιες ανησυχίες να αγωνιστούν μαζί μας μακριά από κομματικές αυθεντίες και καθοδηγήσεις.

 

 

                                                                                                                          Email: asg@lists.espiv.net

Κανένας αποκλεισμός, κανένα αντίτιμο, καμιά απόλυση στη λέσχη

Παρασκευή, Νοέμβριος 8th, 2013

 

Κανένας αποκλεισμός, κανένα αντίτιμο, καμιά απόλυση στη λέσχη

 

 Το ότι δεν έχει ανοίξει  η λέσχη είναι κάτι που σίγουρα όλοι παρατηρήσαμε. Και την επιβάρυνση στην τσέπη μας την έχουμε υποστεί ήδη. Συνολικά, το πανεπιστήμιο όπως και η κοινωνία, τα τελευταία χρόνια, αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς κάθε φορά προς το χειρότερο. Στη τρέχουσα συγκυρία έχουμε κλειστή την λέσχη, μέσα Οκτώβρη, και μεγάλος αριθμός διοικητικών υπαλλήλων βλέπει ήδη την πόρτα της εξόδου.

Με αφορμή την οικονομική κρίση το κράτος μειώνει όλο και περισσότερο τις κοινωνικές παροχές τις οποίες τόσο καιρό πρόσφερε, οι οποίες διεκδικήθηκαν μέσω  εργατικών και κοινωνικών αγώνων. Κονδύλια από την παιδεία, την υγεία κ.α. βλέπουμε με ευκολία να μεταφέρονται για την ρευστοποίηση των τραπεζών, για την ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας (είτε πρόκειται για αστυνομία, στρατό ακόμα και για φύλαξη μέσα στα πανεπιστήμια)κ.α.. Έτσι βλέπουμε να κόβονται εργαστήρια, να κάνουμε μαθήματα σε μία σχολή η οποία δεν πληροί τα κριτήρια αντισεισμικής προστασίας, η λέσχη να μην ανοίγει και οι υπάλληλοι του πανεπιστημίου να απολύονται. Στον αντίποδα οι εφοπλιστές έχουν 150 φοροαπαλλαγές και όπως πάντα η εκκλησιαστική περιουσία να μένει αφορολόγητη.

 Βλέπουμε δηλαδή ότι το πάγιο επιχείρημα για δυσκολίες του κρατικού προϋπολογισμού για την χρηματοδότηση του πανεπιστημίου γενικότερα και της λέσχης ειδικότερα, ισχύει μόνο στον βαθμό που αφορά τις ανάγκες μας.

 Έτσι στην παρούσα κατάσταση η λέσχη είναι κλειστή και πιθανόν όταν θα ανοίξει να πληρώνουμε αντίτιμο, να απαγορευτεί ο δεύτερος δίσκος, και να υπάρξουν αποκλεισμοί για αυτούς που μέχρι πέρυσι σιτιζόταν σε αυτήν. Η λέσχη του ΑΠΘ είχε πετύχει να έχει κοινωνικό, και όχι μόνο φοιτητικό, χαρακτήρα  παρέχοντας ένα πιάτο φαί, τόσο απαραίτητο στις μέρες μας, στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας(άνεργοι, μετανάστες κτλ).Για εμάς αυτός ο χαρακτήρας είναι συλλογική κατάκτηση της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης και μένουμε ανυποχώρητοι στο να μπορεί να τρέφεται ο καθένας. Χωρίς αυτό να σημαίνει περισσότερες εργατοώρες για τους εργαζόμενους της λέσχης και με χαμηλότερους μισθούς.

 Χωρίς να θέλουμε να εκθειάσουμε το προηγούμενο καθεστώς πιστεύουμε πως οι αλλαγές που προωθούνται στην λέσχη θα χειροτερέψουν κατά πολύ τις συνθήκες, οπότε το να αγωνιστούμε για την διατήρηση των όσων είχαν απομείνει ως κατάκτηση είναι αναγκαίο.

 

 

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Αν οι περικοπές, η επίταξη των απεργών, τα βασανιστήρια και τα ρατσιστικά πογκρόμ θεωρούνται νόμιμα τότε παντού να στήσουμε «εστίες ανομίας» και κοινότητες αγώνα.

Πέμπτη, Φεβρουάριος 7th, 2013

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

                «Συγγνώμη που διακόπτουμε την ανούσια καθημερινή ροή του προγράμματος αλλά μόλις ενημε-ρωθήκαμε ότι η σούπερ ελληνική αστυνομία εξάρθρωσε άλλο ένα «κέντρο ανομίας» και «τρομοκρατίας». Πιο συγκεκριμένα σήμερα το μεσημέρι στην κατάληψη «κοκκινοσκουφίτσα» βρέθηκαν τα εξής παράνομα αντικείμενα: 1 μία χύτρα ταχύτητας, 2 καφεστίες γνωστής ελληνικότατης εταιρίας, 1 μπουκάλι εύφλεκτου υγρού απόφραξης αποχετεύσεων,2 μαχαίρια για τον καθαρισμό πατάτας και 15 αλουμινένια κουτάκια μπύρας.»

Ας μην γελιόμαστε, πόσο μακριά πιστεύετε ότι είναι ένα τέτοιο δελτίο ειδήσεων από τα σημερινά;

 

Αν οι περικοπές, η επίταξη των απεργών, τα βασανιστήρια και τα ρατσιστικά πογκρόμ θεωρούνται νόμιμα…

Οι ελεύθεροι κοινωνικοί χώροι τα στέκια και οι καταλήψεις , που αποκαλούνται «εστίες ανομίας» δεν είναι τίποτα πιο «τρομακτικό» από τις ιδέες μας. Είναι χώροι που λειτουργούν με δομές, σχέσεις και πρακτικές ενάντια στα καπιταλιστικά πρότυπα και πέραν της αστικής «νομιμό-τητας». Χώροι οι οποίοι στέκονται στο πλάι όλων όσων δέχονται την επίθεση του καπιταλισμού και αυτών που αντιστέκονται στο κράτος και το κεφάλαιο(όπως και οι ίδιοι). Σε αντίθεση γνωρίζουμε καλά ότι πραγματικές εστίες ανομίας αποτελούν οι τράπεζες, τα αστυνομικά τμήματα, τα κομματικά γραφεία, τα κανάλια, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και οτιδήποτε υποτιμά την αξία της ανθρώπινης ζωής. Και αφού το να ζητάς τα αυτονόητα έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα τους τότε αυτό το βαφτίζουν παράνομο. Δεν μας ενδιαφέρει όμως αν θεωρούμαστε παράνομοι, γιατι εμείς δεν μιλάμε για νομιμότητα, αλλά για ηθική και αξιοπρέπεια

Οι εκκενώσεις ελεύθερων κοινωνικών χώρων (με την πρόφαση της αξιοποίησης ως «κάτι χρήσιμο για την κοινωνία»), αποτελούν μέρος της γενικότερης επίθεσης κράτους και κεφαλαίου προς τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας μαζί με τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, τις αυξανόμενες καταβολές προς το κράτος , τις διώξεις αγωνιζόμενων απλήρωτων εργατών ,τις δολοφονίες μεταναστών , τα βασανιστήρια από την ελληνική αστυνομία, τη διαπόμπευση οροθετικών γυναικών και τη νομιμοποίηση φασιστικών οργανώσεων. Όλα αυτά το κράτος μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης τα παρουσιάζει ως αγώνα για τη «διασφάλιση της κοινής ειρήνης» και την «πάταξη της τρομοκρατίας και της ανομίας».Όσες ειδήσεις «ΒΟΜΒΕΣ» όμως κι αν σκάνε κάθε τρεις και λίγο στα μμε,γνωρίζουμε καλά πως αυτό δε γίνεται για άλλο λόγο παρά για να περάσουν πίσω απ’αυτά τα πιο σκληρά μέτρα με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις.

Κι αφού η επίθεση από κράτος και αφεντίκα απευθύνεται σε όλους εμάς που αποτελούμε εμπόδιο στα συμφέροντα τους,τότε η άμυνα και η αντεπίθεση δε μπορεί παρά να είναι καθήκον όλων μας! Ας μη μένουμε λοιπόν θεατές,βλέποντας τη καθημερινότητα μας να βυθίζεται όλο και περισσότερο στη μιζέρια και περιμένοντας μεσσίες να μας δώσουν έτοιμες λύσεις, αλλά ας πάρουμε θέση…

 

…τότε παντού να στήσουμε «εστίες ανομίας» και κοινότητες αγώνα.

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

Κι αν τα σκουπίδια μαζεύονται η βρωμια μενει

Κυριακή, Δεκέμβριος 16th, 2012

    Από τις 24/9/2012 650 εργολαβικοί εργαζόμενοι του Α.Π.Θ. βρίσκονται σε απεργία  καταλαμβάνοντας ταυτόχρονα και το κτίριο διοίκησης του Α.Π.Θ., επειδή είναι απλήρωτοι εδώ και μήνες διεκδικώντας τα αυτονόητα: να καταβληθούν τα δεδουλευμένα, να μην μειωθούν οι μισθοί τους και να παραμείνουν όλοι στις θέσεις εργασίας τους.

Οι εργαζόμενοι με την απόφασή τους αυτή, δέχονται καθημερινά πιέσεις και τρομοκρατία:

     Από τη μία οι εργολάβοι κουνάνε την ουρά τους, όταν απεσταλμένοι απεργοσπάστες ντυμένοι απεργοί(ή και όχι!) μαζεύουν τα σκουπίδια(γιατί όχι και με την παρότρυνση της πρυτανείας),σαμποτάροντας έτσι τον αγώνα των εργολαβικών μιας και αυτά είναι ένας από τους τρόπους που έχουν για να ασκήσουν πίεση.

Κι επειδή τα αφεντικά έχουν πάντα τον τρόπο… δε μας έκανε και μεγάλη εντύπωση όταν η εργολαβία «Οικολογική ΑΕ» αποφάσισε να ασκήσει ασφαλιστικά μέτρα στους απεργούς για υγειονομικούς λόγους(για το καλό πάντα του πανεπιστημίου και των φοιτητών!).Έτσι οι απεργοί αναγκάστηκαν να βάλουν προσωπικό ασφαλείας, που σημαίνει ότι 20 άτομα δουλεύουν κανονικά 8ωρο (απλήρωτοι) για να καθαρίζουν την κεντρική τουαλέτα κάθε σχολής και τα εργαστήρια σχολών υγειονομικού ενδιαφέροντος όπως ιατρική, κτηνιατρική και οδοντιατρική.

Από την άλλη η πρυτανεία πιέζει τους εργαζομένους να ανοίξουν το κτίριο διοίκησης, απειλώντας πως δε θα ανανεώσει τις συμβάσεις τους. Η απειλή αυτή έγινε πραγματικότητα όταν 52 εργαζόμενοι από την τεχνική υπηρεσία βρέθηκαν απολυμένοι. Οι τελευταίες εξελίξεις έφεραν στις 15/11 ακόμα 316 εργαζομένους στην καθαριότητα και τη φύλαξη με ληγμένες συμβάσεις, άρα απολυμένους… Όμως τα τερτίπια της πρυτανείας δε σταματούν εδώ… Η πρόταση για επαναπρόσληψη των εργαζομένων (από την εταιρία αξιοποίησης του ΑΠΘ αυτή τη φορά, που ουσιαστικά λειτουργεί σαν μια εργολαβία) με μηνιαίες συμβάσεις και μισθό 586 ευρώ μεικτά(περίπου 480 καθαρά) έχει πέσει στο τραπέζι!

Ακόμα λασπολογεί των αγώνα των εργολαβικών με κάθε τρόπο στα Μ.Μ.Ε. όπως για παράδειγμα στις 17 του Νοέμβρη που κατηγόρησε τους εργολαβικούς ότι αυτοί ευθύνονται για την εισβολή των ΜΑΤ στο Α.Π.Θ., γιατί όπως ισχυρίστηκε με την κατάληψή τους στο κτίριο διοίκησης δεν άφησαν την πρυτανεία να κάνει επετειακή εκδήλωση για το πολυτεχνείο, που ως δια μαγείας θα απέτρεπε την εισβολή των ΜΑΤ. Βέβαια μάλλον ξέχασε ο πρύτανης ότι πέρσι που δεν υπήρχε κατάληψη στη πρυτανεία και έκανε την εκδήλωσή του, πάλι μπήκαν τα ΜΑΤ στο Α.Π.Θ. Και το απίστευτο μερικές μέρες μετά οι πρυτανικές αρχές μαζί με καθηγητές, προέδρους και κοσμήτορες σχολών και τμημάτων ζήτησαν εισαγγελική παρέμβαση, όπως και αποφασίστηκε από τον εισαγγελέα στις 27/11,  με εντολή να επέμβει η Αστυνομία, για να λήξει η κατάληψη της πρυτανείας και να συλλάβει τους απεργούς εργολαβικούς που κρατάνε την κατάληψη. Είναι ξεκάθαρο με την κίνηση αυτή ότι οι πρυτανικές αρχές προσπάθησαν (ενόψει της συνέλευσης των απεργών στις 28/11) να τους εκβιάσουν με κάθε τρόπο για να τους κάνουν  να σταματήσουν τον αγώνα τους και να υποκύψουν δεχόμενοι ότι ψίχουλα τους δώσουν. Και σαν μην έφταναν όλα αυτά ο πρύτανης σε συνεννόηση με διάφορους καθηγητές, απεργοσπάστες καθαριστές και ελάχιστους ‘‘καλοθελητές’’ φοιτητές διοργάνωσε στις 29/11 ημέρα «εθελοντικού» μαζέματος σκουπιδιών, με κάμερες από πίσω του φυσικά, για να δείξει στη κοινωνία πόσο ‘‘ενδιαφέρεται’’ για το πανεπιστήμιο. Στις 30/11 εφαρμόζεται η εισαγγελική εντολή και στις 4 τα ξημερώματα μπαίνουν τα ΜΑΤ στην πρυτανεία, συλλαμβάνοντας 11 απεργούς. Έτσι σε λιγότερο από 24 ώρες προσπάθησαν να ματαιώσουν ένα αγώνα 70 ημερών. Στις 3/12 πραγματοποιείται η δίκη των 11 συλληφθέντων απεργών και καταδικάζονται σε 8μηνη φυλάκιση με 3 χρόνια αναστολή, όπου και την ίδια μέρα αποφασίζεται από την εισαγγελία νέα παρέμβαση των ΜΑΤ.

Οι μάσκες λοιπόν πέφτουν και οι παραπάνω ενέργειες δηλώνουν  ξεκάθαρα τη στάση του πρύτανη ενάντια στους εργολαβικούς υπαλλήλους και όχι ενάντια στις εργολαβίες (όπως διατυμπανίζει). Μια στάση (που καθόλου δεν μας εκπλήσσει) μιας και το «ενδιαφέρον του για το πανεπιστήμιο» φαίνεται και από τη διαχείρισή του στα οικονομικά, όπου χρησιμοποίησε κονδύλια εκατομμύριων για να ανακαινίσει την τουαλέτα του, παρκινγκ, υποδομές για φύλαξη κ.α. , ενώ λειτουργίες όπως η λέσχη, εργαστήρια μαθημάτων, η θέρμανση και η ηλεκτροδότηση υποβαθμίστηκαν οικονομικά και ποιοτικά.

Και μια υπενθύμιση προς όλους αυτούς που τους ενοχλεί η βρώμα από τα σκουπίδια στο Α.Π.Θ.: Βρώμα είναι αυτό που ζούμε καθημερινά στην κοινωνία. Στη δουλεία μας, στο σχολειό/πανεπιστήμιό μας, και γενικότερα στις διάφορες πτυχές της καθημερινότητας μας, όπου μέρα με τη μέρα η υποτίμηση των ζωών μας εντείνεται, μέσα σε ένα καθεστώς φόβου για οποιαδήποτε αντίδραση, διάχυσης του εθνικιστικού λόγου και προώθησης φασιστικών αντιλήψεων από τα πάνω, που σκοπό έχουν το διαχωρισμό των εκμεταλλευόμενων και τη ρήψη ευθυνών σε ένα κομμάτι αυτών, όπως οι μετανάστες και αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στην εξαθλίωση, τις σχέσεις εξουσίας και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα και οι μηχανισμοί του.

Βγάζει μάτι λοιπόν, πως το να μαζεύει κανείς τα σκουπίδια τώρα είναι σαμποτάζ στον αγώνα απλήρωτων εργατών που ταυτόχρονα είναι και δικός μας:

Η  υποχρηματοδότηση της παιδείας, που είναι μέρος της υποχρηματοδότησης σε όλες τις κοινωνικές παροχές από το κράτος(βλ. υγεία), δεν πλήττει μόνο τους μισθούς των εργαζομένων αλλά και τους φοιτητές μαζί με τις οικογένειες τους μιας και παροχές που θεωρούνταν δεδομένες κόβονται, όπως τα βιβλία από το επόμενο εξάμηνο, το φαγητό που τρώμε στη λέσχη (που είναι ποιοτικά υποβαθμισμένο και δεν αργεί η στιγμή που θα το πληρώνουμε κι αυτό).

Δεν είναι λίγοι επίσης οι φοιτητές (όπως και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι) που ήδη εργάζονται σε άθλιες συνθήκες(μαύρη εργασία, ελαστικά ωράρια, χαμηλοί μισθοί), αφού οι γονείς τους είτε απολύθηκαν είτε μειώθηκαν οι μισθοί τους είτε είναι μήνες απλήρωτοι (βλ. εργολαβικούς Α.Π.Θ).

Με τούτα και με κείνα δεν είναι δα και δύσκολο να καταλάβει κανείς πως σε καιρούς κρίσης τα αφεντικά δε χαϊδεύουν αυτιά(όπως πολλοί ακόμα ίσως νομίζουν), παρά στρώνουν καλά το έδαφος για να μη μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι, να λέμε κι «ευχαριστώ» όταν αντί να παίρνουμε πόδι απ’ τη δουλειά, θα μας κρατάνε με όλο και λιγότερα. Κι αφού ο μισθός και η αξιοπρέπεια του καθενός μας μπαίνει εμπόδιο στην αύξηση του κέρδους για τους εκμεταλλευτές, όλοι πρέπει να πάρουμε θέση είτε με τους εργάτες είτε με τα αφεντικά(τι κι αν αυτά είναι μεγαλοεργολάβοι, τι κι αν είναι πρυτανεία ή κράτος με τα υπουργεία!).

 

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Τρίτη, Μάιος 24th, 2011

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

 

24/02/09:Επίθεση με χειροβομβίδα εναντίον του Στεκιού Μεταναστών και των γραφείων του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στα Εξάρχεια.

05/07/09:Βομβιστική επίθεση κατά του αριστερού στεκιού «Σφεντόνα» ,στην Θεσσαλονίκη

09/07/09: Επίθεση 15-20 ακροδεξιών με μολότοφ, φωτοβολίδες και καπνογόνα στην κατάληψη στέγης Βίλα Αμαλίας (Ορμητήριο των επιτιθέμενων ήταν η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα, όπου μισή ώρα νωρίτερα οι συγκεντρωμένοι ρατσιστές είχαν συνομιλία με τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Χρήστο Μαρκογιαννάκη.)

21/07/09:Επίθεση με 3 μολότοφ στο βαγόνι που στεγάζει το αυτοδιαχειριζόμενο βαγόνι του ραδιοφώνου radio revolt

04/08/09:Επίθεση στο radio revolt με πυρκαγιά μικρής έκτασης

13/09/09:Επιδρομή στην κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά

02/11/09:Επίθεση με μολότοφ στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη

23/11/09:Επιδρομή και καταστροφή καταστημάτων Αράβων στον Ν. Κόσμο. Υλικές ζημιές, κλέψιμο ταμείου και σοβαρός τραυματισμός 3 μεταναστών

24/11/09:Εκρηξη ισχυρής βόμβας  στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Buena Ventura

16/12/09:Επίθεση στο κοινωνικό Στέκι Μεταναστών στα Χανιά

18/12/09:Γκαζάκια στην κατάληψη του Βοτανικού Κήπου στην Πετρούπολη

18/12/09:Επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών (Στέκι στα Δυτικά).Το αποτέλεσμα είναι υλικές ζημιές

23/12/09:Εμπρηστική επίθεση στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Αγρός» στο Ίλιον με αποτέλεσμα υλικές ζημιές.

24/02/10:Νεοναζί χαράζουν με ξυράφι αγκυλωτό σταυρό στο χέρι φιλολόγου που προσφέρει δωρεάν μαθήματα σε μετανάστες.

09/05/10:Επίθεση με ρίψη μολότοφ μέσα στο Στέκι στα Δυτικά την ώρα που μέσα βρισκόταν ένας άνθρωπος. Από την επίθεση προκλήθηκε πυρκαγιά.

04/06/10:Επίθεση με κράνη και ξύλα στο Στέκι στα Δυτικά.

20/10/10:Ρατσιστική επίθεση εναντίον 52χρονου Πακιστανού στο Αιγάλεω

23/10/10:Εμπρησμός αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού στο Ρέθυμνο

30/10/10:Απόπειρα εμπρησμού σε τζαμί στην πλατεία Αμερικής από νεοναζί της Χρυσής αυγής

5/11/10:Επίθεση σε αντιρατσιστικό φεστιβάλ στην Λάρνακα κατά την διάρκεια της οποίας  τραυματίστηκαν περισσότεροι από 10 άνθρωποι που βρισκόντουσαν στην εκδήλωση μεταξύ των οποίων  ένας Τουρκοκύπριος που μαχαιρώθηκε από τους φασίστες και ένας Παλαιστίνιος μετανάστης χτυπήθηκε σοβαρά από 30 περίπου φασίστες (αλλά χάθηκε μετά πιθανότατα γιατί δεν είχε χαρτιά και δεν θα μπορούσε να καταγγείλει τον ξυλοδαρμό του)

09/11/10: 20-25 άτομα φωνάζοντας φασιστικά συνθήματα εκτοξεύουν βόμβες μολότοφ στο βαγόνι που στεγάζει το αυτοδιαχειριζόμενο ραδιόφωνοradio revolt προσπαθώντας παράλληλα να εγκλωβίσουν τα 5 άτομα που βρισκόντουσαν μέσα στο βαγόνι κλείνοντας τους την πόρτα. Το εσωτερικό του βαγονιού  καταστράφηκε από την πυρκαγιά που προκλήθηκε αλλά το radio revolt συνέχισε να εκπέμπει.

20/11/10:Εμπρηστική επίθεση σε γραφείο αλλοδαπών και καταστροφή αυτοκινήτου ενός οικονομικού μετανάστη στο Ηράκλειο.

21/12/10:Εμπρηστική επίθεση στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Δυτικών Συνοικιών

10/05/11:Με αφορμή τη δολοφονία 44χρονου στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιείται πογκρόμ εναντίον μεταναστών από φασίστες-εθνικιστές

 

Τα γεγονότα αυτά που αναφέρονται στο χρονολόγιο είναι κάποια μόνο από τα πολλά παρόμοια που έχουν συμβεί, τα οποία όμως δεν είναι ευρέως γνωστά καθώς οι ειδήσεις αυτές υποβαθμίστηκαν από τα περισσότερα ΜΜΕ. Αλλά ακόμα κι αν οι φασιστικές και ρατσιστικές επιθέσεις δεν παίρνουν μεγάλη δημοσιότητα και πολλές φορές οι ειδήσεις αυτές διαστρεβλώνονται  ο καθένας που διαθέτει κριτική σκέψη και λίγο χρόνο για μια σύντομη αναζήτηση πληροφοριώνμπορεί να καταλάβει για πόσα παρεμφερή  περιστατικά βίας ευθύνονται τα φασιστοειδή και ποια είναι η στάση των κρατικών μηχανισμών.

 

ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

 

Είναι ιστορικώς αποδεδειγμένο ότι σε περιόδους μεγάλων οικονομικών κρίσεων παρατηρείται άνοδος του φασισμού, με τρανό παράδειγμα την άνοδο του ναζισμού η οποία διευκολύνθηκε κατά πολύ από την οικονομική κρίση που προκλήθηκε στην Ευρώπη εξαιτίας του μεγάλου κραχ της Νέας Υόρκης.

Επομένως θα ήταν χαζό και αφελές εκ μέρους μας να μην αναγνωρίζουμε ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης, η οποία μάλιστα όσο περνάει ο χρόνος εντείνεται, και έντονης καταστροφολογίας από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ο φασισμός έχει τις πιο ευνοϊκές συνθήκες για να αναπτυχθεί και να νομιμοποιηθεί*.

Νομιμοποίηση που οι φασιστές πετυχαίνουν επικαλούμενοι ελληνοχριστιανικές αξίες για να συγκινήσουν τον λαό από την μία και εθνική ενότητα ενάντια στους κύριους υπαίτιους της οικονομικής  κρίσης και της έξαρσης της εγκληματικότητας από την άλλη. Πως είπατε; Δεν έχετε ακούσει ποτέ για σοβαρή εναντίωση των φασιστοειδών στις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών; Συγνώμη, παρεξήγηση.. Ξεχάσαμε να διευκρινίσουμε ότι οι φασίστες μετατοπίζουν σχεδόν όλο το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας στους μετανάστες (αναμενόμενο).

Προωθώντας λοιπόν τη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, τους δίνεται η δυνατότητα να εμφανίζονται σαν «αγανακτισμένοι πολίτες» ή «σωτήριες δυνάμεις» που θα επαναφέρουν την τάξη και την ασφάλεια και θα υπερασπιστούν τα οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδας, αποσπώντας έτσι  μεγάλα ποσοστά στις δημοτικές εκλογές στην Αθήνα και εκλέγοντας κατά συνέπεια δημοτικό σύμβουλο τον Μιχαλολιάκο , αρχηγό της εγκληματικής συμμορίας, Χρυσή Αυγή.

Οι εθνικιστές «συνάνθρωποι» μας όμως, ανάμεσα στην απαγγελία του εθνικού ύμνου και τις ρατσιστικές (δολοφονικές συνήθως) επιθέσεις      βρίσκουν άπλετο χρόνο για να ασχοληθούν και με πολιτικά στέκια τα οποία πλαισιώνονται από άτομα με ιδεολογία και δράσεις συγκρουόμενες με τις δικές τους. Έτσι είναι συχνό φαινόμενο οι επιθέσεις φασιστών σε ελεύθερους αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς  χώρους ,σε αντιεξουσιαστικά αλλά και αριστερά στέκια.

 

*Θεωρούμε ότι το ιδεολόγημα του νέου φασισμού έτσι όπως έχει αναπτυχθεί σε όλες τις εκφάνσεις του (αντιμεταναστευτική πολιτική των κρατών, ιδεολογικοποίηση της ασφάλειας, αστυνομοκρατία, διαχωρισμός εργατών σε ντόπιους και ξένους κ.α) αποτελεί ένα βασικό εργαλείο του καπιταλισμού για να μπορέσει να ‘’επανακάμψει’’ από την κρίση του διαχωρίζοντας εμάς τους ‘’από τα κάτω’’. Αποτέλεσμα είναι να αποπροσανατολιζόμαστε από το πραγματικό πρόβλημα που ενδιαφέρει εμάς, που είναι η υποτίμηση της ζωής μας(μειώσεις μισθών, μείωση εργασιακών δικαιωμάτων, ανεργία, καταστολή των ελευθεριών μας).

 

 

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Οι επιθέσεις των φασιστοειδών όμως θα ήταν πολύ δύσκολα πραγματοποιήσιμες -αν όχι αδύνατες- χωρίς την πολύτιμη βοήθεια της Ελληνικής Αστυνομίας. Αν και πάντα ξέραμε ότι υπάρχει μεγάλη συμπάθεια ανάμεσα στις δυο πλευρές, οι  εξαιρετικές σχέσεις ΕΛ.ΑΣ – εθνικιστών είναι ευρέως γνωστές από τον Φεβρουάριο του 2008 όταν βγήκαν στην δημοσιότητα βιντεάκια που τους δείχνουν να συνεργάζονται άψογα μεταξύ τους(στο YouTube  Fasists attack, escored by Police forces http://www.youtube.com/watch?v=3CheGPvAHbA). Πιο πρόσφατο παράδειγμα συνεργασίας είναι οι επιθέσεις στις καταλήψεις Σκαραμαγκά και Βίλα Αμαλίας, καθώς και το πογκρόμ φασιστοειδών εναντίον μεταναστών.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται μέχρι και σήμερα. Κατά καιρούς έχουν δει το φως της (ιντερνετικής και εναλλακτικής κυρίως) δημοσιότητας πολλά περιστατικά όπου τα θύματα των φασιστών καταλήγουν  να διώκονται από τον νόμο, σχεδόν πάντα με την κλασσική κατηγορία της παράνομης διαμονής στην χώρα για τους «παράνομους» μετανάστες και άλλες ευφάνταστες  κατηγορίες στις υπόλοιπες περιπτώσεις.

Όμως η ΕΛ.ΑΣ δεν αρκείται μόνο στο να συγκαλύπτει τις φασιστικές επιθέσεις. Κομμάτι της στρατηγικής της είναι οι βασανισμοί(έντονη σωματική βία, βιασμοί και εξευτελισμός) κρατουμένων στα αστυνομικά τμήματα και η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων(πρόσφατο παράδειγμα ο σοβαρός τραυματισμός του Γιάννη Καύκα και δεκάδων άλλων διαδηλωτών που ξυλοκοπήθηκαν άγρια στην γενική απεργία της 11 Μαΐου)

ΤΑ ΜΜΕ

Δεν τρέφουμε αυταπάτες, η λειτουργία των ΜΜΕ(καθώς και οι σκοποί τους οποίους καλούνται να εκτελέσουν) δεν είναι ούτε τυχαία ούτε περίεργη και αυτό διότι τα συγκεκριμένα μέσα εάν δεν λειτουργούν με αποκλειστικό γνώμονα το κέρδος, τότε σίγουρα κατευθύνονται είτε από κομματικά είτε από κρατικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζουν τα περιστατικά φασιστικής και ρατσιστικής βίας,  αποσιωπώντας τις περισσότερες φασιστικές επιθέσεις, διαστρεβλώνοντας τα  γεγονότα  ( δολοφονικές επιθέσεις των νεοναζί μετατρέπονται σε επεισόδια μεταξύ αγνώστων) και προωθώντας την ξενοφοβία. Μέσα σε ένα κλίμα έντονης  τρομοϋστερίας και φόβου που δημιουργούν για την οικονομική κρίση τα ΜΜΕ δίνουν πάτημα στα φασιστοειδή να δρουν ενάντια στα εξιλαστήρια θύματα τους, τους μετανάστες και ενίοτε πολιτικά στέκια που εναντιώνονται με τον λόγο και την δράση τους στο υπάρχον.

Κάθε δημοσιογράφος που σέβεται τον εαυτό του βέβαια θα εκφράζει τις politically correct απόψεις του (μην τον πούμε και ρατσιστή). Αλλά  υποθάλπει συνειδητά την έξαρση της φασιστικής βίας όταν μιλάει για «αγανακτισμένους πολίτες»  που επιτέθηκαν με όπλα σε μετανάστες (γνωρίζοντας ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές τις επιθέσεις) και στο αστυνομικό ρεπορτάζ ρωτάει τάχα από περιέργεια την εθνικότητα του δράστη-όταν ο δράστης είναι ημεδαπός μάλιστα ακολουθεί το «σίγουρα;» του δημοσιογράφου- δημιουργώντας έτσι την λανθασμένη εντύπωση ότι για όλα τα εγκλήματα ευθύνονται μετανάστες.

Αντίστοιχα δημιουργούν διαστρεβλωμένες απόψεις και για τους ελεύθερους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους παρουσιάζοντας τα ως χώρους διακίνησης ναρκωτικών, συνεστίασης τρομοκρατών και άλλα συνομωσιολογικά.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ

πολιτικοί και κοινωνικοί χώροι

Οι πολιτικοί και κοινωνικοί αυτοί χώροι, που έχουν αποτυπωθεί (μεταξύ άλλων)  σαν στέκια ναρκομανών και τρομοκρατών στις συνειδήσεις κάποιου κόσμου εξαιτίας της προπαγάνδας των ΜΜΕ, στην πραγματικότητα είναι χώροι που παράγουν πολιτικό λόγο που εναντιώνεται στην κυρίαρχη λογική.

Οι φασιστικές επιθέσεις (και η συγκάλυψη τους) έχουν στόχο την φίμωση τους, καθώς οποιαδήποτε κραυγή ελευθερίας και αντίστασης ενοχλεί τον ύπνο τους (και αυτό δεν πάει μόνο στους φασίστες, πάει και στους κρατικούς μηχανισμούς και στα αφεντικά).

οι μετανάστες

Οι μετανάστες θύματα των φασιστών και του παρακράτους οι οποίοι κατηγορούνται για πολλά δεινά της χώρας δεν έρχονται για να εκμεταλλευτούν τους αυτόχθονες, αλλά φεύγουν από την χώρα τους λόγω της οικονομικής και πολιτικής αστάθειας(πχ Ιράκ και Παλαιστίνη). Αστάθεια που προκάλεσαν και διαιωνίζουν οι χώρες του «πρώτου κόσμου» από την εποχή της αποικιοκρατίας μέχρι τώρα την εποχή της σύγχρονης οικονομικής εκμετάλλευσης. Φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως σε χώρες όπως η Ταϋλάνδη και πολλές χώρες της Αφρικής, που αποτελούν πηγή εξευτελιστικά φθηνού εργατικού δυναμικού για τις μεγάλες πολυεθνικές του δυτικού κόσμου.

Δεν αμφισβητούμε βέβαια ότι μια μειοψηφία των μεταναστών έχει κάποιο μερίδιο  ευθύνης για την εγκληματικότητα*. Πιστεύουμε  όμως ότι αυτό οφείλεται στη δυσμενή θέση στην οποία εισάγονται στην κοινωνία και στην αγορά εργασίας. Έχοντας την φοβία της απέλασης αναγκάζονται να πουλούν ακόμη ποιο φθηνά την εργατική τους δύναμη. Ενώ ξέρουν καλά (ειδικά όσοι δεν πληρούν τα απαραίτητα έγγραφα διαμονής) πως κανένα αφεντικό δεν θα φοβηθεί να τους ξαναστείλει στα «εφεδρικά» σώματα εργατών (ανεργία). Το πρόβλημα αυτό βέβαια, δεν λύνεται με τους τραμπουκισμούς των Ελληναράδων, ίσα ίσα εντείνεται και θα συνεχίσει να εντείνεται όσο ο κόσμος συνεχίζει να νομιμοποιεί τον φασισμό και τον ρατσισμό.

*Εγκληματικότητα για μας είναι να κλέβεις, πόσο μάλλον να σκοτώνεις, τον άνθρωπο από την ίδια τάξη με σένα και να λειτουργείς συμμορίτικα. Δεν είναι να απαλλοτριώνεις  ένα supermarket (στο οποίο αρθρώνονται εκμεταλλευτικές σχέσεις εντός του) για να καλύψεις την βασική ανάγκη της σίτισης. Δεν είναι να εναντιώνεσαι σ’αυτούς που κλέβουν όλα όσα παράγουν οι εκμεταλλευόμενοι.

Στις επιθέσεις σε μετανάστες και άτομα που κινούνται σε συγκεκριμένους  πολιτικούς χώρους δεν έχουν ευθύνη μόνο οι φασίστες. Ηθικός αυτουργός είναι και το κοινωνικό κομμάτι  που ανέχεται, αν όχι προτρέπει, τις δράσεις αυτές. Δεν γίνεται να μένουμε άπραγοι.

 

Πολλοί ίσως θεωρούν ότι η βία στην βία των φασιστών και των κρατικών μηχανισμών που την υποθάλπουν, από μόνη της έχει αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα αυτό είναι όμως μόνο βραχυπρόθεσμο και δεν συμβάλει μακροπρόθεσμα στην ουσιαστική καταπολέμηση του φασιστικού φαινομένου. Πρέπει δηλαδή να χτυπάμε την αιτία του προβλήματος κι όχι μόνο τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς του σαν φυσικές υπάρξεις. Για μας αναγκαία είναι και η συνεχής και ολοένα αυξανόμενη παραγωγή πολιτικού λόγου, που εναντιώνεται σε κάθε ρατσιστική και φασιστική αντίληψη, σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας (για παράδειγμα εργασιακοί χώροι, πανεπιστήμια, σχολεία, γειτονιές).

 

 

Να επιτεθούμε στους φασίστες και στα ιδεολογήματα του φασισμού

 

Αυτόνομο σχήμα Γεωπονίας       blog: http://a.s.g.espivblogs.net/ 24/05/2011

κείμενο για τον νέο νόμο πλαίσιο της διαμαντοπούλου

Τρίτη, Μάρτιος 15th, 2011

«There’s no business, like education business»

(Μια πρωτη οπτική για το νέο νόμο πλαίσιο)

Όπως «συνηθίσαμε» τον τελευταίο καιρό, να σκάνε μύτη, η μία μετά την άλλη μεταρρυθμίσεις, σ’ όλους τους τομείς που αφορούν τη ζωή μας (υγεία, εργασία, μετακινήσεις κλπ.), ήρθε και η ώρα της παιδείας. Στα πλαίσια του «ανοιχτού» διαλόγου, η υπουργός παιδείας κάλεσε τους αρμόδιους φορείς να παζαρέψουν το μέλλον του πανεπιστημίου. Η αλήθεια είναι ότι παζάρεμα δεν έγινε, αφού απ’ την αρχή φάνηκε ποιός είναι το αφεντικό και ποιοι οι υπάλληλοι. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησαν κινητοποιήσεις από ριζοσπαστικά κομμάτια του πανεπιστημίου, οι οποίες φαλίρισαν λόγω της αδιαφορίας του μεγαλύτερου μέρους των φοιτητών.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι εντός του Μάρτη κατεβαίνει (κατά πάσα πιθανότητα) ένας                             νόμος που μάλλον είναι το σατανικότερο σχέδιο του κράτους για τα πανεπιστήμια, και σχεδόν σύσσωμη η παν/μιακή κοινότητα πετάει αητό. Η αλήθεια είναι ότι από τους φοιτητοπατέρες που έχουν πάρει εργολαβία την εκπροσώπησή μας, δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι παραπάνω, αφού περνούν την ώρα τους παίζοντας με τη νοημοσύνη και την υπομονή μας. Έξω απ’ τα πανεπιστήμια επικρατεί αδράνεια, ενώ η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο (νέα φοροληστρικά μέτρα, περικοπές σε μισθούς κλπ.). Το διαφορετικό σε σχέση με προηγούμενες προσπάθειες του κράτους να περάσει παρόμοιους νόμους, είναι ότι αυτή τη φορά, η όποια αντίδραση περιορίζεται  σε ευχολόγια με τους φοιτητικούς συλλόγους να λάμπουν δια της απουσίας τους.

Αυτός ο νόμος έρχεται σε μία χρονική στιγμή συνολικότερης επίθεσης σε δικαιώματα είτε εργασιακά (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, αύξηση ανεργίας, μαύρης εργασίας..κ.α.) είτε ατομικά (άγρια καταστολή των όποιων αντιδράσεων). Με την πρόφαση της κρίσης και την πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ, το κράτος ύπουλα και μεθοδικά, έχει καταφέρει να πείσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου για την αναγκαιότητα και το αναπόφευκτο της ολοένα και χειρότερης καθημερινότητας του. Για όλους τους υπόλοιπους που δεν δέχονται τη σαπίλα της πραγματικότητας, υπάρχει ο φόβος της καταστολής για να τους κρατάει σε αδράνεια. Η κατά συρροή καταπάτηση του ασύλου (με πρόσφατο το παράδειγμα της Νομικής και τους μετανάστες-εργάτες απεργούς πείνας που είχαν εγκατασταθεί εκεί) προστίθεται στο όλο σχέδιο της κατατρομοκράτησης και πειθάρχησης  των «αντιφρονούντων». Συν τοις άλλοις η Διαμαντοπούλου με τη συγκατάθεση των πρυτάνεων, θα ιδρύσει μια ανεξάρτητη αρχή, η οποία θα αποφασίζει για την άρση ή μη του ασύλου (αποδεσμεύοντας τους πρυτάνεις από τη λήψη της απόφασης) με αποτέλεσμα την άρση του ασύλου με την παραμικρή αφορμή.

Τι προβλέπει στην τελική ο νόμος αυτός;

  • Εντατικοποίηση των σπουδών.

Από τα μαθήματα-αλυσίδες, όπου για να δώσεις ένα μάθημα θα πρέπει να έχεις περάσει κάποιο άλλο (π.χ. Για να δώσεις τα «μαθηματικά II» θα πρέπει να έχεις περάσει τα «μαθηματικά I»). Μείωση των εξεταστικών που συνεπάγεται με μείωση των «ευκαιριών» να ξαναδώσεις ένα μάθημα. Στο καπάκι με τα προηγούμενα δύο, που και να θες, δυσκολεύουν το να πάρεις το πτυχίο  στην ώρα σου, έρχεται η εφαρμογή του ν+2 έτη σπουδών και διαγραφή όσων φοιτητών δεν το τηρήσουν. Αυτό σημαίνει π.χ. ότι φοιτητές από φτωχές οικογένειες, που δυσκολεύονται οικονομικά, άρα αναγκάζονται να δουλεύουν θα είναι αδύνατον να τηρήσουν το ν+2 και θα διαγράφονται.

Αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας (συγκεκριμένα η διδασκαλία φεύγει από τα αμφιθέατρα, οι παραδόσεις των μαθημάτων γίνονται υποχρεωτικές με απουσίες και καταγραφή απόδοσης του κάθε φοιτητή). Έτσι χάνεται το δικαίωμα για εθελοντική παρακολούθηση των μαθημάτων, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό κοινωνικών κομματιών από την γνώση, αλλά και των ίδιων των φοιτητών από άλλες δραστηριότητες και μαθήματα που συνέπιπταν.

Εφαρμογή των μονάδων ECTS όπου ουσιαστικά θα καταργεί την έννοια του ενιαίου πτυχίου και θα δημιουργεί τεράστιο ανταγωνισμό μεταξύ των φοιτητών κατά τη διάρκεια των σπουδών τους αλλά και αργότερα όταν θα βγουν στην αγορά εργασίας (π.χ. ένας φοιτητής με πτυχίο 220 μονάδων ECTS, θα βρει πιο εύκολα δουλειά σε σχέση με ένα φοιτητή με το ίδιο πτυχίο αλλά με 190 μονάδες ECTS).

Όλα τα παραπάνω δείχνουν την προσπάθεια εντατικοποίησης των σπουδών και πειθάρχησης των φοιτητών όπου αναγκαστικά οι φοιτητές θα έχουν ως μόνη έγνοια τους το πότε θα πάρουν πτυχίο αφού δε θα έχουν χρόνο να ασχοληθούν με οτιδήποτε άλλο συμβαίνει γύρω τους.

  • Έμμεση ιδιωτικοποίηση.

Μαζί με την αναγνώριση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και κολλεγίων και την εξίσωσή τους με τα δημόσια, ο νόμος προβλέπει και την τοποθέτηση manager ( παλιός κι αγαπημένος βλ. προηγούμενο νόμο-πλαίσιο) για την οικονομική διαχείριση των πανεπιστημίων. Αυτός θα είναι αρμόδιος για τη χρηματοδότησή τους, καθώς και τη σύναψη συμφωνιών με ιδιωτικές επιχειρήσεις, με στόχο τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης. Η χρηματοδότηση αυτή θα γίνεται μέσω αξιολόγησης της «παραγωγικότητας» της κάθε σχολής, η οποία θα ορίζεται ως η χρησιμότητα του αντικειμένου των ερευνών ως προς την αγορά και το κεφάλαιο, χωρίζοντας αυτόματα τις σχολές σε «καλές» και μη. Έτσι οι σχολές θα αναγκάζονται να καλύψουν τις δαπάνες υποχρεωμένες στους «καλοθελητές» ιδιώτες, στρέφοντας τον προσανατολισμό των σπουδών και της έρευνας προς τα συμφέροντα των εταιρειών τους, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να μην μπορούν να ακολουθήσουν τις δικές τους επιστημονικές και γνωστικές επιθυμίες. Παράλληλα η Διαμαντοπούλου δήλωσε το ενδεχόμενο επιβολής διδάκτρων αρχίζοντας με τους ξένους φοιτητές, ανοίγοντας το δρόμο για καθολική επιβολή τους. Αυτό σε συνδυασμό με τη συνεχή υποβάθμιση των παροχών που «δικαιολογούν» το δωρεάν στην εκπαίδευση, διαγράφει ένα ζοφερό μέλλον. Παροχές σε στέγαση και σίτιση ιδιωτικοποιούνται (κάτι που επιχειρείται από τις πανεπιστημιακές αρχές εδώ και χρόνια, βλ. λέσχη).

Ο νέος νόμος συνεχίζει στα βήματα του προηγούμενου, υιοθετώντας πολλά από τα σημεία του, δημιουργώντας το πανεπιστήμιο «πρότυπο» στις αρχές αυτών των ευρωπαϊκών (άμα θες ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο, πλήρωνε, όπως στην Αγγλία,  10.000 ευρώ το χρόνο), δηλαδή πανεπιστήμιο υποχείριο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που ξεφεύγει πλέον από την εποπτεία του κράτους για να ικανοποιήσει αυτόνομα τις ανάγκες των εταιριών που θα το χρηματοδοτούν. Υποχείρια των επιχειρήσεων γίνονται παράλληλα και οι φοιτητές όπου έμμεσα θα εργάζονται, με την όποια έρευνά τους και οποιαδήποτε άλλη παραγωγή έργου, γι’ αυτές και μάλιστα χωρίς το οποιοδήποτε εργασιακό δικαίωμα.

Για μας η υπεράσπιση του κοινωνικού και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου είναι αναγκαία, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο ως έχει μας βρίσκει σύμφωνούς… (Περιεκτικά οι θέσεις μας πάνω στην εκπαίδευση θα παρατεθούν πάνω σε επόμενο κείμενό μας).

 

 

Αυτόνομο Σχήμα Γεωπονίας a.s.g.espivblogs.net

 

κείμενο αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες-εργάτες απεργούς πείνας

Τρίτη, Φεβρουάριος 1st, 2011

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΕΡΓΑΤΩΝ

ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Στις 25 Γενάρη 300 μετανάστες-εργάτες ξεκίνησαν πανελλαδική απεργία πείνας (σε Αθήνα και Θεσ/νίκη) με αίτημα τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα καθώς και την απόκτηση ίσων πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με τους Έλληνες εργαζόμενους/ες.

Από την πρώτη κιόλας μέρα αλληλέγγυοι κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής στην οδό Μασσαλίας στην Αθήνα και το εργατικό κέντρο της Θεσ/νίκης για να στεγαστεί ο ακηδεμόνευτος αγώνας των μεταναστών/τριών. Παράλληλα, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας έγιναν δράσεις αλληλεγγύης όπως πορείες, μικροφωνικές, καταλήψεις. Τα ΜΜΕ από την αρχή λασπολόγησαν τον αγώνα των μεταναστών/τριών. Τους κατηγόρησαν ότι με την παρουσία τους εμποδίζουν τη λειτουργία της Νομικής σχολής, ενώ στην πραγματικότητα το κτήριο βρισκόταν υπό ανακαίνιση και δεν θα γίνονταν μαθήματα σ’αυτό μέχρι τον Μάρτιο. Επίσης, τα ΜΜΕ , εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του κράτους, προσπαθούν να μετατοπίσουν τη δημόσια συζήτηση από το θέμα των μεταναστών και του αγώνα τους, στο θέμα του ασύλου, συκοφαντώντας αυτό και τους αγώνες που μέσα του υλοποιούνται. Όλο αυτό προετοίμασε το έδαφος για να δοθεί εντολή εκκένωσης της Νομικής στις 27 Γενάρη. Νωρίς το απόγευμα το κτήριο της Νομικής περικυκλώθηκε από ισχυρές δυνάμεις μπάτσων. Μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις , που ήταν ένας τρόπος ψυχολογικού πολέμου προς τους μετανάστες, οι ίδιοι δέχτηκαν να μεταφερθούν στο κτήριο της οδού Πατησίων και Ηπείρου.

«Ενδιαφερόμενοι» τόσο πολύ για τις συνθήκες υγιεινής του κτηρίου που θα διαμένουν, το κράτος και οι μηχανισμοί του, μετέφεραν τους μετανάστες σε ένα κτήριο όπου ήταν στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον και υπήρχε σοβαρό πρόβλημα με τις τουαλέτες. (ενώ κάποιοι κάφροι μιλούσαν για «παλάτι» και «χλιδή»…)

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ

 

Οι μετανάστες, οι οποίοι κατηγορούνται από το κράτος, τα αφεντικά και τα ΜΜΕ για πολλά δεινά της χώρας, δεν έρχονται για να εκμεταλλευτούν τους αυτόχθονες, αλλά φεύγουν από την χώρα τους λόγω της οικονομικής και πολιτικής αστάθειας (Ιράκ, Παλαιστίνη ή Βαλκάνια). Αστάθεια που προκάλεσαν και διαιωνίζουν και οι χώρες του «πρώτου κόσμου» από την εποχή της αποικιοκρατίας μέχρι τώρα, την εποχή της σύγχρονης εκμετάλλευσης, μαζί και η Ελλάδα, στέλνοντας στρατεύματα (π.χ. Αφγανιστάν). Επιπλέον, οι πληθυσμοί του «τρίτου κόσμου» αποτελούν πηγή εξευτελιστικά φθηνού εργατικού δυναμικού και για τις πολυεθνικές της δύσης, γεγονός που αποτελεί αιτία μετανάστευσης σε χώρες με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Ο πόλεμος ενάντια στους μετανάστες κηρύσσεται από την πρώτη στιγμή που αυτοί επιχειρούν να εισέλθουν στο φρούριο της Ευρώπης. Κάποιοι απ’αυτούς θα γίνουν χίλια κομμάτια πατώντας κάποια νάρκη στα σύνορα, άλλοι θα πνιγούν στο Αιγαίο επειδή το πλοίο που τους μετέφερε «βυθίστηκε», άλλοι θα πυροβοληθούν από κάποιον συνοριοφύλακα ή κάποιον ένστολο της FRONTEX, άλλοι θα συλληφθούν και θα μεταφερθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι θα απελαθούν και κάποιοι «τυχεροί» θα καταφέρουν να εισέλθουν στον καπιταλιστικό «παράδεισο» της μαύρης εργασίας και της εκμετάλλευσης , με το ταξίδι του θανάτου χαραγμένο για πάντα στο  μυαλό και την καρδιά τους. Μέσα σε αυτή την συνθήκη, υπόκεινται σε ένα καθεστώς ομηρίας και υποτέλειας, φοβούμενοι την -ανά πάσα στιγμή-  κατάδοσή τους στις αρχές και εξαναγκάζονται να ζουν σε μία παράνομη κατάσταση ως μια «αόρατη/ανύπαρκτη» κοινωνική ομάδα.

Το κομμάτι των μεταναστών που, κατά την κυρίαρχη προπαγάνδα, θεωρείται παράνομο και λαθραίο, τέθηκε εσκεμμένα εκτός νόμου από κράτος και αφεντικά για να μπορούν να εκμεταλλεύονται εξευτελιστικά  την εργατική του δύναμη, για να μην τους στοιχίζει τίποτα η απόλυση του, για να νιώθουν οι μετανάστες κάθε στιγμή τον φόβο της σύλληψης ή της απέλασης.

«εδώ δεν έχουμε να πληρώσουμε το εισιτήριο στο λεωφορείο,

με τους μετανάστες θα ασχολούμαστε…» (sic)

΄΄Κρίση΄΄ υπήρχε και πολύ πριν το ελληνικό κράτος ζητήσει τη βοήθεια του ΔΝΤ, αλλά τότε ο καπιταλισμός στηριζόταν στην εξευτελιστική εκμετάλλευση των εργατών του «τρίτου κόσμου». Τώρα που η εκμετάλλευση εντείνεται και στους εργαζόμενους του «πρώτου κόσμου» κάποιοι ρίχνουν την ευθύνη της κρίσης, της ανεργίας και των άλλων κοινωνικών προβλημάτων στους μετανάστες.

Εμείς σαν κομμάτι των από τα κάτω, στηρίζουμε τον δίκαιο αγώνα των μεταναστών. Θα σταθούμε δίπλα τους, απέναντι σε όποιον επιτίθεται σ’αυτούς, είτε είναι «αγανακτισμένοι πολίτες», είτε είναι το κράτος και οι μηχανισμοί του, είτε είναι οι φασιστικές συμμορίες. Γιατί το συμφέρον των καταπιεσμένων μεταναστών, είναι το δικό μας ταξικό συμφέρον. Γιατί δεν χωρίζουμε τους ανθρώπους σε ράτσες και έθνη αλλά σε αυτούς που δημιουργούν τον κοινωνικό πλούτο και σε κάποιους που εκμεταλλεύονται τους πρώτους, αποσπώντας υπεραξία από το έργο τους.

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Ενάντια στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών μας.

 

 

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ γεωπονίας

a.s.g.espivblogs.net

 

 

Τα blogενημέρωσης για την απεργία:

 

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 Μετανάστες Απεργούς Πείνας στην Θεσσαλονίκη

allilmap.wordpress.com

 

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 Μετανάστες Απεργούς Πείνας στην Αθήνα

hungerstrike300.espivblogs.net